Η πρόσφατη τοποθέτηση του Πρωθυπουργού στο Κυβερνητικό Συμβούλιο Οικονομικής Πολιτικής (ΚΥΣΟΙΠ) δεν αποτέλεσε απλώς μια αναγγελία τεχνικών μεγεθών, αλλά σκιαγράφησε τον οδικό χάρτη της χώρας για το 2026.
Στο επίκεντρο αυτής της στρατηγικής βρίσκεται η πολιτική των εισοδημάτων, με αιχμή του δόρατος τη νέα αναπροσαρμογή του κατώτατου μισθού που αναμένεται να επικυρωθεί στα τέλη Μαρτίου.
Η Οικονομία της Σύγκλισης
Ο κεντρικός πυλώνας της κυβερνητικής φιλοσοφίας παραμένει η «πραγματική σύγκλιση». Αυτό σημαίνει πως η ελληνική οικονομία οφείλει να αναπτύσσεται με ταχύτητες υψηλότερες από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο.
Μόνο μέσα από αυτή την υπεραπόδοση μπορεί να καλυφθεί το χάσμα των προηγούμενων ετών. Ωστόσο, η ανάπτυξη αυτή δεν είναι αυτοσκοπός, αλλά το μέσο για τη μείωση της ανεργίας σε ιστορικά χαμηλά επίπεδα και την ενίσχυση του διαθέσιμου εισοδήματος.
Η Πρόκληση της Τεχνολογίας και της Ακρίβειας
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η αναφορά στη μετασχηματιστική δύναμη της Τεχνητής Νοημοσύνης. Η κυβέρνηση φαίνεται να αναγνωρίζει ότι η αγορά εργασίας αλλάζει ριζικά, γεγονός που απαιτεί επανασχεδιασμό της εκπαίδευσης και της διά βίου μάθησης.
Παράλληλα, η ίδρυση της Ανεξάρτητης Αρχής για τον καταναλωτή αναδεικνύεται ως το βασικό «όπλο» κατά της επίμονης ακρίβειας, επιδιώκοντας μια πιο διαφανή και δίκαιη λειτουργία της αγοράς.
Συνοψίζοντας, η επιτυχία του προγραμματισμού για το 2026 βασίζεται σε μια λεπτή ισορροπία: από τη μία πλευρά η αυστηρή δημοσιονομική πειθαρχία και η μείωση του χρέους, και από την άλλη η κοινωνική μέριμνα μέσω φοροελαφρύνσεων και αυξήσεων στις απολαβές.
Το στοίχημα για την κυβέρνηση είναι οι θετικοί μακροοικονομικοί δείκτες να μεταφραστούν σε απτή βελτίωση της καθημερινότητας για κάθε πολίτη.
