Ενώ οι διπλωματικές δίαυλοι για το πυρηνικό πρόγραμμα παραμένουν τυπικά ανοιχτοί, η Τεχεράνη κινείται πλέον σε ρυθμούς πολεμικής προπαρασκευής.
Σύμφωνα με αποκαλυπτικό ρεπορτάζ των New York Times και αναλύσεις διεθνών δεξαμενών σκέψης, ο Αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ έχει θέσει σε εφαρμογή ένα αυστηρό πρωτόκολλο για τη διασφάλιση της συνέχειας του καθεστώτος, ακόμη και στην περίπτωση που η ηγεσία εξουδετερωθεί.
Η Πολιτική Μετάλλαξη: Ο Άνοδος του Αλί Λαριτζάνι
Η σημαντικότερη εσωτερική εξέλιξη είναι η de facto παραμερισμός του μετριοπαθούς Προέδρου Μασούντ Πεζεσκιάν. Ο Πεζεσκιάν, που συχνά αυτοπροσδιορίζεται ως «γιατρός και όχι πολιτικός», φαίνεται να έχει δώσει τα ηνία στον Αλί Λαριτζάνι.
Ποιος είναι ο Λαριτζάνι: Βετεράνος των Φρουρών της Επανάστασης (IRGC) και έμπιστος του Χαμενεΐ, ο 67χρονος πολιτικός λειτουργεί πλέον ως ο «σκιώδης διαχειριστής» της χώρας.
Ο ρόλος του: Συντονίζει τις σχέσεις με τη Ρωσία και περιφερειακούς μεσολαβητές (Κατάρ, Ομάν), ενώ παράλληλα ελέγχει την εσωτερική ασφάλεια.
Το Πρωτόκολλο «Ακέφαλης» Ηγεσίας
Ο Χαμενεΐ, αντιλαμβανόμενος τον κίνδυνο στοχευμένων δολοφονιών (decapitation strikes), έχει θεσπίσει μια πρωτοφανή ιεραρχία διαδοχής:
Τέσσερα επίπεδα αναπλήρωσης: Για κάθε κρίσιμο στρατιωτικό και κυβερνητικό πόστο, έχουν οριστεί έως και τέσσερις αντικαταστάτες.
Αυτονομία αποφάσεων: Ένας στενός κύκλος (Γκαλιμπάφ, Σαφάβι, Χετζαζί) έχει εξουσιοδοτηθεί να λαμβάνει αποφάσεις αν διακοπεί η επικοινωνία με τον Ανώτατο Ηγέτη.
Το ζήτημα του Διαδόχου: Αν και ο Λαριτζάνι δεν μπορεί να γίνει Ανώτατος Ηγέτης (λόγω έλλειψης θρησκευτικού βαθμού), θεωρείται ο ιδανικός «τεχνοκράτης» για να κρατήσει τη χώρα όρθια σε περίπτωση μετάβασης.
Στρατιωτική Διάταξη και «Θωράκιση» Πόλεων
Στο πεδίο, οι κινήσεις του Ιράν δείχνουν ετοιμότητα για άμεση σύγκρουση:
Βαλλιστική Απειλή: Μεταφορά εκτοξευτών στα σύνορα με το Ιράκ (στόχευση Ισραήλ) και στις νότιες ακτές (στόχευση αμερικανικών βάσεων στον Περσικό Κόλπο).
Εσωτερικό Μέτωπο: Η πολιτοφυλακή Basij και οι ειδικές δυνάμεις ετοιμάζονται να καταλάβουν τα αστικά κέντρα. Στόχος δεν είναι μόνο η άμυνα, αλλά η πρόληψη εξεγέρσεων και η εξάρθρωση δικτύων ξένων πρακτόρων εν μέσω χάους.
Συγκριτική Ανάλυση: Το Μοντέλο της Βενεζουέλας
Ενδιαφέρον προκαλεί η αναφορά στο «μοντέλο Ντέλσι Ροντρίγκες». Η Τεχεράνη μελετά πώς η Βενεζουέλα κατάφερε να διατηρήσει τη δομή εξουσίας της παρά τις ασφυκτικές πιέσεις των ΗΠΑ.
Ο Λαριτζάνι και ο Γκαλιμπάφ προκρίνονται ως πρόσωπα που θα μπορούσαν να διαπραγματευτούν μια «επόμενη μέρα», καθώς διαθέτουν το απαραίτητο πολιτικό βάρος για να περιορίσουν τις εσωτερικές τριβές.
Το Ιράν δεν προετοιμάζεται απλώς για έναν πόλεμο φθοράς, αλλά για μια υπαρξιακή μάχη όπου η διατήρηση της κρατικής δομής είναι εξίσου σημαντική με την στρατιωτική απάντηση.
