«Αν διαβάσει κανείς τους τίτλους των οικονομικών εφημερίδων, η Ελλάδα είναι το success story της Ευρώπης.
Αν όμως περπατήσει κανείς στους δρόμους και μιλήσει με τους ανθρώπους, η ιστορία αλλάζει. Ζούμε σε μια χώρα δύο ταχυτήτων: στην Ελλάδα της “βιτρίνας”, όπου οι δείκτες ευημερούν, και στην Ελλάδα της “αποθήκης”, όπου το ιδιωτικό χρέος στοιβάζεται σαν βουνό έτοιμο να καταρρεύσει.
Το edisorama.gr αναλύει το χάσμα που κανένας επίσημος δείκτης δεν θέλει να μετρήσει.»
Η Χρυσή Βιτρίνα των Αριθμών – Τι βλέπουν οι ξένοι επενδυτές και οι οίκοι αξιολόγησης;
Επενδυτική Βαθμίδα: Ένα σήμα που φέρνει κεφάλαια, αλλά κυρίως για εξαγορές υφιστάμενων υποδομών και Real Estate, όχι απαραίτητα για τη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας με αξιοπρεπείς μισθούς.
Η “Μονοκαλλιέργεια” του Τουρισμού: Ρεκόρ αφίξεων και εσόδων που όμως καταλήγουν σε λίγα χέρια, ενώ η εποχική εργασία θυμίζει σύγχρονη γαλέρα.
Πλεονάσματα από το Υστέρημα: Τα κρατικά ταμεία γεμίζουν από τον ΦΠΑ της ακρίβειας, την ώρα που η αγοραστική δύναμη του Έλληνα είναι η δεύτερη χαμηλότερη στην Ευρώπη.
Οι Σκοτεινές Αποθήκες του Χρέους (H2) – Τι κρύβεται πίσω από τους λαμπερούς υαλοπίνακες;
Ο Εφιάλτης των Πλειστηριασμών: Με το Real Estate να έχει γίνει το νέο “χρηματιστήριο”, τα σπίτια των Ελλήνων μετατρέπονται σε επενδυτικά πακέτα για τα funds. Η στέγαση από δικαίωμα γίνεται απλησίαστη πολυτέλεια.
Ιδιωτικό Χρέος: Η Βραδυφλεγής Βόμβα: Κόκκινα δάνεια, οφειλές στην εφορία και στα ασφαλιστικά ταμεία δημιουργούν έναν ασφυκτικό κλοιό. Η μεσαία τάξη δεν παράγει πλούτο, αλλά διαχειρίζεται το χρέος της.
Η “Εισαγόμενη” Ανάπτυξη: Καταναλώνουμε περισσότερα από όσα παράγουμε, βασιζόμενοι σε επιδόματα (pass) που ανακυκλώνουν τη φτώχεια αντί να δημιουργούν προοπτική.
Ανάπτυξη για ποιους;
«Οικονομία δεν είναι οι αριθμοί που ευημερούν, αλλά οι άνθρωποι που αναπνέουν. Το να πανηγυρίζουμε για την επενδυτική βαθμίδα όταν ο βασικός μισθός εξαντλείται το πρώτο δεκαπενθήμερο, είναι τουλάχιστον ειρωνικό. Το edisorama.gr θα συνεχίσει να σπάει τη βιτρίνα, αναδεικνύοντας ότι η πραγματική ανάπτυξη ξεκινά όταν ο άνθρωπος της διπλανής πόρτας σταματήσει να κοιτάζει το έδαφος με αγωνία.
Εσείς, σε ποια Ελλάδα ζείτε; Σε αυτή της βιτρίνας ή σε αυτή του χρέους;»
