Η 6η Σύνοδος του Ανώτατου Συμβουλίου Συνεργασίας (ΑΣΣ) στην Άγκυρα πραγματοποιείται σε μια κρίσιμη καμπή, όπου η διπλωματία των «ήρεμων νερών» έρχεται αντιμέτωπη με τη σκληρή πραγματικότητα της «Γαλάζιας Πατρίδας».
-
Το Ελληνικό Στρατηγικό Πλάνο: Ρεαλισμός και «Θετική Ατζέντα»
Η Αθήνα προσέρχεται στη συνάντηση με στόχο τη διατήρηση των ανοιχτών διαύλων επικοινωνίας, εστιάζοντας σε τομείς χαμηλής πολιτικής πίεσης που μπορούν να αποφέρουν άμεσα οφέλη:
Οικονομικός Διπλασιασμός: Ο στόχος για εμπορικές συναλλαγές ύψους 10 δισ. δολαρίων αποτελεί το «δόλωμα» για τη διατήρηση της ηρεμίας.
Διαχείριση Ροών: Ενίσχυση της συνεργασίας στο Μεταναστευτικό και την Πολιτική Προστασία (π.χ. αντιμετώπιση φυσικών καταστροφών).
Η «Κόκκινη Γραμμή» της ΑΟΖ: Παρόλο που η οριοθέτηση των θαλασσίων ζωνών δεν είναι στην ατζέντα, η ελληνική πλευρά (διά της εκπροσώπου Λάνας Ζωχιού) διαμηνύει ότι δεν δέχεται συζήτηση εκτός Διεθνούς Δικαίου.
-
Η Τουρκική Τακτική: Το «Παιχνίδι» του Διχασμού
Η Άγκυρα φαίνεται να εφαρμόζει μια στρατηγική «καλού και κακού αστυνομικού», στοχοποιώντας μέλη της ελληνικής κυβέρνησης:
Η επίθεση Φιντάν στον Δένδια: Ο Τούρκος ΥΠΕΞ επιχείρησε να εμφανίσει τον Έλληνα Υπουργό Άμυνας ως «εμπόδιο» στην προσέγγιση, προσπαθώντας να δημιουργήσει τεχνητές ρωγμές στο εσωτερικό της ελληνικής κυβέρνησης.
Η «Πολιτική Επιβίωσης» κατά τη Hürriyet: Τα τουρκικά ΜΜΕ υποβαθμίζουν τις προθέσεις του Κυριάκου Μητσοτάκη, παρουσιάζοντάς τον ως έναν ηγέτη που απλώς «αγοράζει χρόνο» μέχρι το 2027, αποφεύγοντας τις δύσκολες αποφάσεις.
Πυρηνική Ασάφεια: Η άρνηση του Φιντάν να αποκλείσει την απόκτηση πυρηνικών όπλων προσθέτει ένα νέο επίπεδο στρατηγικής απειλής στην περιοχή.
-
Τα Κρίσιμα «Αγκάθια» στο Τραπέζι
Παρά το κλίμα διαλόγου, τα δομικά προβλήματα παραμένουν αναλλοίωτα:
Casus Belli: Η Τουρκία υπενθυμίζει διαρκώς την απειλή πολέμου σε περίπτωση επέκτασης των χωρικών υδάτων στα 12 ν.μ.
Επιχειρησιακή Πίεση: Η έκδοση NAVTEX αορίστου διάρκειας δείχνει ότι η Άγκυρα δεν υποχωρεί από τις διεκδικήσεις της στο πεδίο.
Κυπριακό και Τρομοκρατία: Η εμμονή στη λύση των «δύο κρατών» και οι απαιτήσεις για έκδοση στελεχών που η Τουρκία θεωρεί τρομοκράτες (FETÖ, PKK) παραμένουν ψηλά στις προτεραιότητες του Ερντογάν.
Η Σύνθεση της Ελληνικής Αποστολής (10 Υπουργοί)
Η απουσία του Νίκου Δένδια (λόγω Συνόδου ΥΠΑΜ στο ΝΑΤΟ/ΕΕ) ερμηνεύεται από την Άγκυρα ως κίνηση «κατευνασμού», ωστόσο η παρουσία έμπειρων στελεχών όπως οι Γεραπετρίτης, Χρυσοχοΐδης και Πιερρακάκης υποδηλώνει μια ατζέντα που καλύπτει από την εξωτερική πολιτική μέχρι την τεχνολογία και την ασφάλεια.
Σύνοψη Έρευνας: Η συνάντηση της 11ης Φεβρουαρίου 2026 θεωρείται περισσότερο μια άσκηση διαχείρισης κρίσεων παρά μια προσπάθεια ουσιαστικής λύσης.
Η Ελλάδα επιδιώκει το «ήσυχο καλοκαίρι», ενώ η Τουρκία προσπαθεί να εδραιώσει την ατζέντα της «Γαλάζιας Πατρίδας» χωρίς να προκαλέσει ρήξη με τη Δύση.
