Σε μια κρίσιμη καμπή βρίσκονται οι διαπραγματεύσεις για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία, με τις ΗΠΑ και το Κίεβο να επεξεργάζονται ένα φιλόδοξο χρονοδιάγραμμα που στοχεύει σε συμφωνία μέχρι τον Μάρτιο του 2026.
Παρά την κινητικότητα, το εδαφικό παραμένει το «αγκάθι» που απειλεί να εκτροχιάσει τη διαδικασία.
Η Στρατηγική της Ουάσινγκτον και οι «Αρχιτέκτονες»
Οι συζητήσεις, που έλαβαν χώρα σε Αμπού Ντάμπι και Μαϊάμι, φέρουν τη σφραγίδα της κυβέρνησης Τραμπ. Πρωταγωνιστικό ρόλο έχουν αναλάβει ο ειδικός απεσταλμένος Στιβ Γουίτκοφ και ο Τζάρεντ Κούσνερ.
Η βιασύνη των ΗΠΑ: Η αμερικανική πλευρά πιέζει για γρήγορες λύσεις πριν οι ενδιάμεσες εκλογές του Νοεμβρίου (Midterms) μονοπωλήσουν το ενδιαφέρον του Ντόναλντ Τραμπ.
Η Ρωσική εκπροσώπηση: Σε αντίθεση με το Κίεβο που στέλνει πολιτικά στελέχη, η Μόσχα εκπροσωπείται από στρατιωτικούς, με επικεφαλής τον αρχηγό της GRU, Ιγκόρ Κοστιουκόφ.
Δημοψήφισμα και Κάλπες: Οι Προκλήσεις
Το σχέδιο προβλέπει ότι οποιαδήποτε συμφωνία θα πρέπει να επικυρωθεί από τον ουκρανικό λαό μέσω δημοψηφίσματος, το οποίο θα διεξαχθεί παράλληλα με τις εθνικές εκλογές (πιθανώς τον Μάιο του 2026).
Νομικά και Τεχνικά Εμπόδια: * Ο στρατιωτικός νόμος απαγορεύει τις εκλογές, οπότε απαιτούνται άμεσες νομοθετικές αλλαγές.
Η Κεντρική Εκλογική Επιτροπή της Ουκρανίας προειδοποιεί ότι απαιτείται προετοιμασία τουλάχιστον 6 μηνών.
Το Κόστος: Το οικονομικό βάρος είναι τεράστιο, με εκτιμήσεις να ανεβάζουν το κόστος των εκλογών στα 6 δισεκατομμύρια εθνικά νομίσματα (UAH).
Τα Σημεία Τριβής και οι Εγγυήσεις
Παρά την πρόσφατη ανταλλαγή 314 αιχμαλώτων στο Αμπού Ντάμπι, οι διαφορές παραμένουν χαοτικές:
Εδαφικό: Η Ρωσία απαιτεί τον πλήρη έλεγχο του Ντονμπάς, ενώ το Κίεβο κατέχει ακόμη 2.000 τετραγωνικά μίλια στην περιοχή.
Πυρηνική Ασφάλεια: Υπάρχει διαφωνία για τον έλεγχο του πυρηνικού σταθμού στη Ζαπορίζια.
Εγγυήσεις Ασφαλείας: Ο Ζελένσκι ξεκαθαρίζει: «Τίποτα δεν συμφωνείται αν δεν διασφαλιστούν νομικά δεσμευτικές εγγυήσεις από τις ΗΠΑ και τους εταίρους».
Τι περιλαμβάνει το «Σχέδιο των 20+ Σημείων»;
Σύμφωνα με πληροφορίες, το πλαίσιο που συζητείται περιλαμβάνει:
Περιορισμό των ουκρανικών ενόπλων δυνάμεων (πλαφόν έως 800.000 άτομα).
Δέσμευση για μη ένταξη στο ΝΑΤΟ, αλλά με ισχυρές διμερείς εγγυήσεις ασφαλείας.
Ειδικό καθεστώς για τη διαχείριση της Ζαπορίζια και δημιουργία ταμείων ανοικοδόμησης ύψους δισεκατομμυρίων ευρώ.
Συμπέρασμα: Αν και υπάρχει διπλωματικός οργασμός, η καχυποψία παραμένει. Η Ουκρανία φοβάται μια εκεχειρία-«παγίδα», ενώ η Μόσχα δείχνει να εμμένει σε μαξιμαλιστικές απαιτήσεις.
