Η πρόσβαση στα Αθαμανικά Όρη (όπως είναι η επίσημη ονομασία των Τζουμέρκων) μπορεί να είναι απαιτητική λόγω των φιδωτών διαδρομών, όμως η ανταμοιβή είναι καθηλωτική. Είτε προσεγγίσει κανείς την περιοχή από τα Ιωάννινα είτε μέσω της Άρτας, το τοπίο μεταβάλλεται γρήγορα σε ένα αλπικό σκηνικό με κάθετους βράχους, ορμητικά ποτάμια και πέτρινα χωριά που μοιάζουν να αψηφούν τη βαρύτητα.
Τα «Δίδυμα» Στολίδια: Συρράκο και Καλαρρύτες
Τα δύο αυτά χωριά αποτελούν μνημεία παραδοσιακής αρχιτεκτονικής, ανακηρυγμένα ως διατηρητέοι οικισμοί.
Συρράκο: Η πατρίδα του ποιητή Κώστα Κρυστάλλη και του πρώτου πρωθυπουργού της Ελλάδας, Ιωάννη Κωλέττη. Ξεχωρίζει για τα επιβλητικά πέτρινα αρχοντικά του και την πλήρη απουσία αυτοκινήτων μέσα στο χωριό.
Καλαρρύτες: Το χωριό των φημισμένων αργυροχρυσοχόων (εδώ βρίσκεται η καταγωγή της οικογένειας Bulgari). Η πεζοπορία στο Φαράγγι του Χρούσια που ενώνει τα δύο χωριά είναι μια μοναδική εμπειρία, ακολουθώντας το παλιό μονοπάτι που χρησιμοποιούσαν οι κάτοικοι για αιώνες.
Στάση στον «Άκανθο»: Στην πλατεία των Καλαρρυτών, το καφενείο του Ναπολέοντα Ζάγκλη λειτουργεί αδιάλειπτα από το 1840, προσφέροντας παραδοσιακές γεύσεις σε ένα σκηνικό που μοιάζει να έχει σταματήσει ο χρόνος.
Θρησκευτικό δέος και φυσικά θαύματα
Μονή Κηπίνας: Χτισμένη το 1212 μέσα στην κοιλότητα ενός κατακόρυφου βράχου, θεωρείται ένα από τα πιο εντυπωσιακά μοναστήρια της Ελλάδας. Η κινητή ξύλινη γέφυρα που διέθετε παλαιότερα προστάτευε τους μοναχούς από τις επιδρομές.
Καταρράκτες Κεφαλόβρυσου: Κοντά στο χωριό Μελισσουργοί, θα βρείτε τον υψηλότερο καταρράκτη στην Ελλάδα (ύψους 350 μέτρων), ένα θέαμα που κόβει την ανάσα, ειδικά την άνοιξη.
Το Γεφύρι της Πλάκας: Το μεγαλύτερο μονότοξο γεφύρι των Βαλκανίων, το οποίο αναστηλώθηκε πρόσφατα μετά την κατάρρευσή του, αποτελεί σύμβολο της ηπειρωτικής μαστοριάς και ιστορικό σημείο όπου υπογράφηκαν σημαντικές συμφωνίες κατά την Αντίσταση.
Γαστρονομία και Φφιλοξενία
Η εμπειρία στα Τζουμέρκα συμπληρώνεται από τις αυθεντικές γεύσεις: χειροποίητες ηπειρώτικες πίτες, ντόπιο τσίπουρο, εκλεκτά κρέατα και το περίφημο μέλι της περιοχής. Η φιλοξενία εδώ δεν είναι τουριστικό προϊόν, αλλά τρόπος ζωής.
