Ενώ ο άξονας της Λεωφόρου Κηφισίας μεταμορφώνεται στο «City» της Αθήνας, η πραγματικότητα στους γύρω δρόμους θυμίζει ολοένα και περισσότερο αδιέξοδο.
Η οικιστική και επιχειρηματική αναβάθμιση του Αμαρουσίου, της Κηφισιάς και του Ψυχικού φέρνει μαζί της χιλιάδες νέες θέσεις εργασίας, υπερσύγχρονα γραφεία και επενδύσεις εκατομμυρίων, αλλά ταυτόχρονα αναδεικνύει μια οδυνηρή αλήθεια: οι υποδομές μας έχουν μείνει δεκαετίες πίσω.
Η αναρχία της στάθμευσης και οι «Δρόμοι-Παγίδες»
Το πρόβλημα ξεκινά από το παράδοξο του σχεδιασμού. Δίπλα σε γυάλινους πύργους και πολυτελή εστιατόρια, δημιουργούνται νέοι δρόμοι ή ανακατασκευάζονται παλιοί, οι οποίοι όμως είναι απελπιστικά στενοί. Το αποτέλεσμα;
Οδική ασφυξία: Μόλις παρκάρει ένα αυτοκίνητο, ο δρόμος μετατρέπεται σε «μονόδρομο» ανάγκης.
Κίνδυνος ασφαλείας: Μεγάλα οχήματα, όπως απορριμματοφόρα ή —ακόμα χειρότερα— πυροσβεστικά και ασθενοφόρα, είναι αδύνατον να διέλθουν σε ώρες αιχμής.
Το «Κυνήγι» της θέσης: Οι εργαζόμενοι, που αριθμούν πλέον δεκάδες χιλιάδες στην περιοχή, αναγκάζονται να περιφέρονται επί 30 και 40 λεπτά στα στενά, προκαλώντας επιπλέον ρύπανση και εκνευρισμό.
Ώρες αιχμής: Μια ατελείωτη αναμονή
Το μποτιλιάρισμα δεν είναι πλέον ένα παροδικό φαινόμενο, αλλά ο κανόνας. Η Κηφισίας και οι παράδρομοί της έχουν ξεπεράσει προ πολλού το όριο της χωρητικότητάς τους. Η άφιξη και η αποχώρηση των υπαλλήλων από τα μεγάλα εταιρικά συγκροτήματα συμπίπτει με την κίνηση των σχολικών λεωφορείων και των προμηθευτών, δημιουργώντας ένα «τέλειο κοκτέιλ» ταλαιπωρίας.
«Είναι ειρωνικό να εργάζεσαι σε ένα κτίριο-κόσμημα εκατομμυρίων και να μην μπορείς να φτάσεις ή να φύγεις από αυτό χωρίς να χάσεις δύο ώρες από τη ζωή σου στο τιμόνι».
Η ανάπτυξη δεν μπορεί να αφορά μόνο τα κτίρια. Αν δεν συνοδεύεται από:
Σύγχρονα Δημόσια Parking (πολυώροφα ή υπόγεια) που να καλύπτουν τον όγκο των εργαζομένων.
Διάνοιξη δρόμων με πρόβλεψη για τη σημερινή κυκλοφοριακή πραγματικότητα.
Ενίσχυση των Μέσων Μαζικής Μεταφοράς και των τοπικών γραμμών σύνδεσης με τους σταθμούς του Μετρό/Ηλεκτρικού.
Τα «Μαύρα σημεία» της ντροπής
Η κατάσταση στον άξονα της Λεωφόρου Κηφισίας, από το Ψυχικό μέχρι την Κηφισιά, έχει ξεπεράσει προ πολλού το στάδιο της «όχλησης» και έχει περάσει στη σφαίρα της επικίνδυνης αναρχίας. Ενώ οι δήμοι και η Περιφέρεια πανηγυρίζουν για τις επενδύσεις εκατομμυρίων, τα νέα κτίρια γραφείων και τα πολυτελή εστιατόρια, οι χιλιάδες εργαζόμενοι και οι κάτοικοι βιώνουν καθημερινά μια ταπεινωτική ταλαιπωρία.
Δεν χρειάζεται μεγάλη έρευνα για να δει κανείς το χάος. Αρκεί μια βόλτα στα σημεία που έχουν μετατραπεί σε μόνιμες «παγίδες»:
Οδός Γραμματικού και Αρτέμιδος (Μαρούσι): Πίσω από το The Mall Athens και το Golden Hall, εκεί όπου τα τεράστια συγκροτήματα γραφείων ξεφυτρώνουν το ένα μετά το άλλο. Οι δρόμοι είναι τόσο στενοί που αν παρκάρει ένα αυτοκίνητο, το απορριμματοφόρο του Δήμου ή ένα ασθενοφόρο απλά μένει κολλημένο μέχρι να βρεθεί ο ιδιοκτήτης.
Περιοχή Δαχτυλιδιού: Η είσοδος και η έξοδος προς την Αττική Οδό έχει μετατραπεί σε ένα απέραντο πάρκινγκ, με την άναρχη στάθμευση στους γύρω δρόμους να εμποδίζει ακόμα και τη διέλευση των λεωφορείων.
Σωρού και παράδρομοι Κηφισίας: Εκεί όπου χτυπά η καρδιά των πολυεθνικών, η κατάσταση είναι ανεξέλεγκτη. Χιλιάδες υπάλληλοι αναγκάζονται να παρκάρουν σε πεζοδρόμια, στροφές και νησίδες, γιατί κανένας δεν προέβλεψε ότι τα κτίρια αυτά θα χρειάζονταν και ανάλογες υποδομές στάθμευσης.
Ερυθραία και Κηφισιά (Ελαιών και Χαριλάου Τρικούπη): Η «αναβάθμιση» με τα νέα hotspots εστίασης έχει φέρει το απόλυτο αδιέξοδο τα βράδια και τα Σαββατοκύριακα, με τους κατοίκους να είναι όμηροι στα ίδια τους τα σπίτια.
Η Εγκληματική Αδιαφορία των Αρμοδίων
Εδώ γεννιέται το ερώτημα: Ποιος υπογράφει αυτές τις άδειες; Είναι προφανές ότι οι Δήμοι (Αμαρουσίου, Κηφισιάς, Φιλοθέης-Ψυχικού) και η Περιφέρεια Αττικής λειτουργούν ως απλοί παρατηρητές.
Πού είναι τα νέα πάρκινγκ; Γιατί επιτρέπεται η ανέγερση κτιρίων που θα στεγάσουν 2.000 εργαζόμενους, όταν η υποδομή του δρόμου αντέχει μόνο 200;
Πού είναι η αστυνόμευση; Η Τροχαία και η Δημοτική Αστυνομία εμφανίζονται μόνο για να κόψουν κλήσεις, αλλά ποτέ για να ρυθμίσουν την κίνηση ή να αποτρέψουν το παράνομο παρκάρισμα που κλείνει ολόκληρες διασταυρώσεις.
Γιατί η διάνοιξη δρόμων παραμένει στα χαρτιά; Σχεδιάζουν «έξυπνες πόλεις» στα λόγια, ενώ στην πράξη οι δρόμοι που δημιουργούνται γύρω από τις επενδύσεις είναι τόσο στενοί που θυμίζουν σοκάκια του περασμένου αιώνα.
Η Ανάπτυξη δεν είναι μόνο το Τσιμέντο
Η υπομονή των πολιτών έχει εξαντληθεί. Δεν μπορούμε να μιλάμε για «αναβάθμιση» όταν η μετακίνηση 5 χιλιομέτρων απαιτεί 45 λεπτά. Οι αρμόδιοι φορείς πρέπει να σταματήσουν να κλείνουν τα μάτια μπροστά στα συμφέροντα των επενδυτών και να απαιτήσουν έργα υποδομής πριν παραδοθούν τα κτίρια.
Αν η ανάπτυξη σημαίνει να μην μπορεί να περάσει το πυροσβεστικό όχημα από τον δρόμο μας, τότε αυτή η ανάπτυξη είναι αποτυχημένη και επικίνδυνη.
