Κλιμακώνεται η ένταση μεταξύ των Δήμων της Αττικής και της ΕΥΔΑΠ, με το θέμα των πρόσφατων τιμολογιακών αυξήσεων να παίρνει πλέον τη δικαστική οδό.
Μετά την απόφαση της Ρυθμιστικής Αρχής Αποβλήτων, Ενέργειας και Υδάτων (ΡΑΑΕΥ) για αύξηση της τάξεως του 32% έως 33% στα τιμολόγια ύδρευσης, μια ισχυρή ομάδα 12 Δήμων —με πρωτοβουλία του Δήμου Βριλησσίων και τη συμμετοχή δημάρχων όπως της Αθήνας του Χαϊδαρίου, της Πετρούπολης, Παλλήνης, και της Καισαριανής— προχωρά σε αίτηση ακυρώσεως ενώπιον του Συμβουλίου της Επικρατείας (ΣτΕ).
Το «στραγγαλιστικό» κόστος για τις κοινωνικές δομές
Το κεντρικό πρόβλημα που θέτουν οι αυτοδιοικητικοί φορείς είναι η άμεση και αναδρομική επιβάρυνση (από 01/01/2026), η οποία δεν αφήνει κανένα περιθώριο προγραμματισμού.
Όπως επισημαίνουν οι Δήμαρχοι, το κόστος αυτό δεν αποτελεί απλώς ένα «νούμερο» σε έναν προϋπολογισμό, αλλά πλήττει άμεσα τη λειτουργία κρίσιμων κοινωνικών δομών:
Σχολεία και Παιδικοί Σταθμοί: Τα κτίρια με τη μεγαλύτερη κατανάλωση νερού καλούνται πλέον να λειτουργήσουν υπό καθεστώς οικονομικής πίεσης.
Αθλητικές εγκαταστάσεις: Ποτίσματα γηπέδων και λειτουργία δημοτικών κολυμβητηρίων γίνονται δυσβάσταχτα έξοδα.
«Εμπόρευμα το νερό ή κοινωνικό αγαθό;»
Οι Δήμοι καταγγέλλουν ότι η πολιτική αυτή αντιμετωπίζει το νερό ως πηγή κέρδους και όχι ως δημόσιο αγαθό. Ιδιαίτερη αίσθηση προκαλεί η καταγγελία ότι ενώ η ΕΥΔΑΠ επιβάλλει υπέρογκες αυξήσεις στους Δήμους, διατηρεί σταθερά τα τιμολόγια για τους δικούς της ιδιώτες πελάτες.
Οι αυτοδιοικητικοί κάνουν λόγο για αθέμιτο ανταγωνισμό, τονίζοντας ότι εάν οι Δήμοι αναγκαστούν να μετακυλήσουν το κόστος στους δημότες τους, οι κάτοικοι των περιοχών με δημοτικό δίκτυο θα καλούνται να πληρώνουν πολύ υψηλότερες τιμές σε σχέση με τους υπόλοιπους κατοίκους του Λεκανοπεδίου.
Οι αιτιάσεις των Δήμων
Στην κοινή τους γραμμή, οι 12 Δήμοι υπογραμμίζουν τα εξής:
Απουσία σχεδιασμού: Οι αυξήσεις παρουσιάζονται με πρόσχημα τη λειψυδρία, χωρίς όμως να συνοδεύονται από έναν ολοκληρωμένο επιστημονικό σχεδιασμό διαχείρισης υδάτων.
Διαρροές και απαρχαιωμένο δίκτυο: Αντί για αυξήσεις, οι Δήμοι ζητούν επενδύσεις για την αποκατάσταση των τεράστιων απωλειών νερού από το πεπαλαιωμένο δίκτυο.
Απειλή της Αυτοδιοίκησης: Η οικονομική ασφυξία εκλαμβάνεται ως ένας έμμεσος τρόπος να εξαναγκαστούν οι Δήμοι να παραχωρήσουν τις υπηρεσίες ύδρευσης στην ΕΥΔΑΠ, υπονομεύοντας τη συνταγματικά κατοχυρωμένη αυτοτέλειά τους.
Διεκδικήσεις και επόμενα βήματα
Οι Δήμοι, σε διαρκή συντονισμό (μεταξύ άλλων και μέσω συσκέψεων όπως αυτή στον Δήμο Ωρωπού), απαιτούν:
Μηδενικό τιμολόγιο για Δήμους, σχολεία και κοινωνικές δομές.
Απαλλαγή από τον ΦΠΑ στις συναλλαγές νερού μεταξύ ΕΥΔΑΠ και ΟΤΑ.
Ενίσχυση της χρηματοδότησης των Δήμων και ποιοτικό, φθηνό νερό για τους πολίτες.
Η νομική μάχη στο ΣτΕ αναμένεται να κρίνει όχι μόνο το μέλλον των δημοτικών τιμολογίων, αλλά και το αν η διαχείριση του νερού θα παραμείνει στα χέρια της τοπικής αυτοδιοίκησης ή αν θα συγκεντρωθεί πλήρως στους κεντρικούς παρόχους, αφήνοντας τους Δήμους χωρίς εργαλεία άσκησης κοινωνικής πολιτικής.
