Αν και σήμερα τον έχουμε συνδέσει με την ταπεινότητα της νηστείας, η λέξη “halwa” στα αραβικά σημαίνει απλά “γλύκισμα”. Είναι ένα έδεσμα με βαθιές ρίζες και εκατοντάδες παραλλαγές σε όλο τον κόσμο.
Η Προέλευση και το Ταξίδι
Ο χαλβάς που τρώμε την Καθαρά Δευτέρα (ο γνωστός «του μπακάλη») είναι ο σησαμένιος.
Οι Ρίζες: Η ιστορία του ξεκινά από τις αραβικές χώρες και την περιοχή της Μέσης Ανατολής. Λέγεται ότι οι πρώτες συνταγές καταγράφηκαν τον 13ο αιώνα.
Η Άφιξη στην Ελλάδα: Ο χαλβάς ήρθε στην Ελλάδα κυρίως από τους Μικρασιάτες πρόσφυγες το 1922. Οι τεχνίτες από το Αϊβαλί και τη Σμύρνη έφεραν μαζί τους την τέχνη του «ζυμώματος» του ταχινιού, ιδρύοντας τα πρώτα εργαστήρια στον Πειραιά και τη Θεσσαλονίκη.
Γιατί τον τρώμε την Καθαρά Δευτέρα;
Η επιλογή του δεν είναι τυχαία. Ο χαλβάς συγκεντρώνει τρία βασικά χαρακτηριστικά που τον καθιστούν ιδανικό για την έναρξη της Σαρακοστής:
Νηστήσιμος: Δεν περιέχει ζωικά παράγωγα (αυγά, γάλα, βούτυρο), οπότε είναι απόλυτα συμβατός με τους κανόνες της Εκκλησίας.
Ενεργειακή Βόμβα: Η Καθαρά Δευτέρα είναι μέρα εξόρμησης στη φύση. Το ταχίνι (πολτός σουσαμιού) προσφέρει την απαραίτητη ενέργεια για το πέταγμα του χαρταετού.
Συμβολισμός: Θεωρείται το γλύκισμα που «γλυκαίνει» τη μετάβαση από την κρεατοφαγία στη μακρά περίοδο της νηστείας.
Τα Είδη του Χαλβά στην Ελλάδα
Αν και ο σησαμένιος κυριαρχεί την Καθαρά Δευτέρα, στην Ελλάδα έχουμε τρεις βασικές κατηγορίες:
Τα Είδη του Χαλβά στην Ελλάδα
Αν και ο σησαμένιος κυριαρχεί την Καθαρά Δευτέρα, στην Ελλάδα έχουμε τρεις βασικές κατηγορίες:
΄
Το Μυστικό της Επιτυχίας
Ο καλός παραδοσιακός χαλβάς ζυμώνεται ακόμα με το χέρι. Αυτό είναι που του δίνει την ιδιαίτερη «μαστιχωτή» υφή και τις λεπτές ίνες που λιώνουν στο στόμα.
Fun Fact: Στην Οθωμανική Αυτοκρατορία, υπήρχαν ειδικά δείπνα που ονομάζονταν “Helva sohbetleri” (συγκεντρώσεις για χαλβά), όπου οι καλεσμένοι συζητούσαν φιλοσοφία και ποίηση τρώγοντας το γλύκισμα.
