Η διεθνής κοινότητα παρακολουθεί με κομμένη την ανάσα τις τελευταίες εξελίξεις στην Ουάσιγκτον, καθώς η κυβέρνηση Τραμπ φαίνεται να εγκαταλείπει την τακτική των μεμονωμένων αντιποίνων, υιοθετώντας μια στρατηγική «ολοκληρωτικού πλήγματος» κατά του Ιράν.
Σύμφωνα με αποκαλύψεις του Reuters, το Πεντάγωνο δεν προετοιμάζεται πλέον για μια απλή επίδειξη ισχύος, αλλά για μια παρατεταμένη εκστρατεία που θα μπορούσε να αλλάξει τον χάρτη της περιοχής.
Από τα «Χειρουργικά Πλήγματα» στην Παρατεταμένη Πολιορκία
Η ποιοτική διαφορά στα νέα σχέδια των ΗΠΑ έγκειται στη διάρκεια και το εύρος.
Ενώ στο παρελθόν οι επιχειρήσεις περιορίζονταν σε 24ωρα πλήγματα, το τρέχον σενάριο προβλέπει:
Επιχειρήσεις Εβδομάδων
Μια συνεχή αεροπορική και ναυτική καταιγίδα που θα στοχεύει στην αποδόμηση της ιρανικής άμυνας.
Στοχοποίηση Υποδομών
Πέρα από το πυρηνικό πρόγραμμα, στο στόχαστρο μπαίνουν διυλιστήρια, δίκτυα ηλεκτροδότησης και κέντρα διοίκησης των Φρουρών της Επανάστασης, με στόχο την παράλυση του κράτους.
Η Στρατηγική της «Αλλαγής Καθεστώτος»: Η δήλωση του Τραμπ από τη Βόρεια Καρολίνα ότι μια πολιτική ανατροπή στην Τεχεράνη θα ήταν η «καλύτερη εξέλιξη», σηματοδοτεί τη μετάβαση από την «μέγιστη πίεση» στην «άμεση απειλή επιβίωσης» για τον Αγιατολάχ Χαμενεΐ.
Το Διπλωματικό Παράδοξο: Η Σκιά της Γενεύης
Την ώρα που αεροπλανοφόρα και αντιτορπιλικά λαμβάνουν θέσεις μάχης, ένα ιδιότυπο διπλωματικό «θρίλερ» εξελίσσεται στην Ελβετία. Η παρουσία των Στιβ Γουίτκοφ και Τζάρεντ Κούσνερ στη Γενεύη —δύο προσώπων της απόλυτης εμπιστοσύνης του Τραμπ— δείχνει ότι η Ουάσιγκτον χρησιμοποιεί το φάσμα του πολέμου ως το απόλυτο διαπραγματευτικό χαρτί.
Το «Παζάρι» της Τεχεράνης
Το Ιράν εμφανίζεται διατεθειμένο να συζητήσει περιορισμούς στον εμπλουτισμό ουρανίου, αλλά η άρνησή του να αγγίξει το βαλλιστικό του πρόγραμμα αποτελεί «κόκκινο πανί» για τον Μάρκο Ρούμπιο και το Στέιτ Ντιπάρτμεντ.
Η Παράμετρος Νετανιάχου
Ο Ισραηλινός πρωθυπουργός λειτουργεί ως ο «εγγυητής» της σκληρής γραμμής. Οποιαδήποτε συμφωνία δεν περιλαμβάνει την πλήρη εξουδετέρωση της ιρανικής απειλής στα σύνορα του Ισραήλ θεωρείται από την Ιερουσαλήμ «θνησιγενής».
Η Απάντηση της Τεχεράνης: Το Φάσμα του Περιφερειακού Χάους
Η Τεχεράνη δεν παρακολουθεί παθητικά. Το δόγμα της «ενεργητικής άμυνας» που πρεσβεύουν οι Φρουροί της Επανάστασης βασίζεται στην ασύμμετρη απάντηση:
Στοχοποίηση Αμερικανικών Βάσεων
Οι υποδομές των ΗΠΑ σε Ιορδανία, Κατάρ και Τουρκία βρίσκονται εντός βεληνεκούς των ιρανικών πυραύλων.
Περιφερειακοί «Πληρεξούσιοι» (Proxies): Η ενεργοποίηση της Χεζμπολάχ, των Χούθι και σιιτικών πολιτοφυλακών στο Ιράκ θα μπορούσε να μετατρέψει την επιχείρηση σε μια σύρραξη πολλαπλών μετώπων.
Η Εμπειρία του «Midnight Hammer»: Η προηγούμενη στρατιωτική εμπειρία έδειξε ότι το Ιράν διαθέτει την ανθεκτικότητα και την τεχνογνωσία να καταφέρει πλήγματα που «πονάνε», ακόμα και υπό καθεστώς πίεσης.
Πόλεμος ή η «Συμφωνία του Αιώνα»;
Ο Ντόναλντ Τραμπ παίζει ένα επικίνδυνο παιχνίδι ισορροπίας. Από τη μία πλευρά, η αποστολή επιπλέον αεροπλανοφόρων δείχνει αποφασιστικότητα για μια τελική αναμέτρηση.
Από την άλλη, η κινητοποίηση του Κούσνερ αφήνει ανοιχτό το παράθυρο για μια ιστορική συμφωνία που θα άλλαζε τις ισορροπίες στη Μέση Ανατολή χωρίς να πέσει ούτε μια σφαίρα.
Το ερώτημα που παραμένει είναι: Θα υποχωρήσει η Τεχεράνη μπροστά στον κίνδυνο της ολοκληρωτικής καταστροφής ή θα οδηγηθούμε σε μια περιφερειακή ανάφλεξη με απρόβλεπτες συνέπειες για την παγκόσμια οικονομία και ασφάλεια;
