Στο πλαίσιο της επίσημης επίσκεψής της στην Αιθιοπία για τη διάσκεψη Ιταλίας-Αφρικής, η Ιταλίδα Πρωθυπουργός, Τζόρτζια Μελόνι, προέβη σε καίριες τοποθετήσεις που αναδεικνύουν τη στρατηγική της επιλογή να λειτουργήσει ως συνδετικός κρίκος ανάμεσα στην ευρωπαϊκή δεξιά και την αμερικανική κίνηση MAGA (Make America Great Again).
Η απόσταση από τον Φρίντριχ Μερτς
Η Μελόνι επέλεξε να διαφοροποιηθεί ξεκάθαρα από τον ηγέτη των Γερμανών Χριστιανοδημοκρατών (CDU), Φρίντριχ Μερτς, ο οποίος έχει ασκήσει έντονη κριτική στον πολιτικό πολιτισμό του Τραμπισμού.
Χαρακτήρισε τις απόψεις του Μερτς ως υποκειμενικές πολιτικές εκτιμήσεις που δεν αποτελούν επίσημη γραμμή της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η Ιταλίδα Πρωθυπουργός επιδιώκει να διατηρήσει ανοιχτούς διαύλους επικοινωνίας με την Ουάσινγκτον, ανεξαρτήτως του ποιος βρίσκεται στον Λευκό Οίκο, θεωρώντας την κριτική στη “MAGA κουλτούρα” αντιπαραγωγική για τις διατλαντικές σχέσεις.
Η Γεωπολιτική Ενηλικίωση της Ευρώπης
Η Μελόνι υπογράμμισε την ανάγκη η Ευρώπη να πάψει να είναι παθητικός παρατηρητής των εξελίξεων.
Σύμφωνα με την ίδια:
Αυτονομία στην Ασφάλεια: Η Ευρώπη οφείλει να επενδύσει στη δική της αμυντική και στρατηγική ταυτότητα, αντί να εξαρτάται αποκλειστικά από εξωτερικούς παράγοντες.
Κάλεσε τα κράτη-μέλη να επικεντρωθούν στα κοινά τους συμφέροντα με τις ΗΠΑ, τονίζοντας ότι η συνεργασία αυτή είναι ζωτικής σημασίας για την Ιταλία.
Πρωταγωνιστικός ρόλος στη Μέση Ανατολή
Μια σημαντική είδηση που προέκυψε από τις δηλώσεις της είναι η επισημοποίηση της συμμετοχής της Ιταλίας στο «Συμβούλιο Ειρήνης για τη Γάζα».
Η Ιταλία θα συμμετέχει με το καθεστώς του παρατηρητή, μια κίνηση που δείχνει την πρόθεση της Ρώμης να έχει λόγο στις ειρηνευτικές διαδικασίες και στην ανθρωπιστική διαχείριση της κρίσης στη Μέση Ανατολή, ενισχύοντας το προφίλ της ως “διπλωματικού παίκτη” στην περιοχή της Μεσογείου.
Γιατί έχει σημασία η στάση της;
Πρόσφατες έρευνες πολιτικών αναλυτών δείχνουν ότι η Μελόνι ακολουθεί μια τακτική “ρεαλιστικού συντηρητισμού”. Ενώ στην Ευρώπη εμφανίζεται ως αξιόπιστος εταίρος των Βρυξελλών, στο ιδεολογικό πεδίο αποφεύγει να συγκρουστεί με τη σκληρή δεξιά των ΗΠΑ.
Αυτό της επιτρέπει να:
Προστατεύει τα ιταλικά συμφέροντα σε περίπτωση αλλαγής σκυτάλης στην προεδρία των ΗΠΑ.
Ασκεί πίεση για μια πιο “δεξιά” ατζέντα εντός της ΕΕ, ειδικά σε θέματα μετανάστευσης και ασφάλειας.
