Το εμβληματικό έργο του Γιώργου Διαλεγμένου, ενός συγγραφέα που ο Κώστας Γεωργουσόπουλος χαρακτήρισε ως «πάμφωτο γαλαξία» των ελληνικών γραμμάτων, μετακομίζει στην καρδιά της Κυψέλης.
Μετά την επιτυχημένη πρεμιέρα του στο Αίθριο του «Ελληνικού Κόσμου», η παραγωγή της εταιρείας «Μέθεξις» βρίσκει νέα στέγη στο ανανεωμένο Θέατρο ΦΙΛΙΠ, υπό τη σκηνοθετική καθοδήγηση του Χρήστου Τριπόδη.

Η Υπόθεση: Ανάμεσα στη Φθορά και την Ελπίδα
Μεταφερόμαστε στο Γκάζι του 1950. Μια περιοχή που τότε δεν ήταν το κέντρο της διασκέδασης, αλλά μια υποβαθμισμένη βιομηχανική ζώνη, πνιγμένη στη μυρωδιά του φωταερίου και τη σκόνη της ανέχειας.
Εκεί, ο Θανάσης και η Ουρανία βιώνουν την καθημερινή τους φθορά, εγκλωβισμένοι σε μια ζωή χωρίς προοπτική. Η μοναδική τους «σανίδα σωτηρίας» είναι η κατάκοιτη θεία στο διπλανό δωμάτιο.
Η κληρονομιά της δεν είναι απλώς χρήματα· είναι το εισιτήριο για την κοινωνική άνοδο, η φυγή από τη μιζέρια. Όταν όμως ένας απρόσμενος θάνατος ανατρέπει τους σχεδιασμούς τους, το πένθος μετατρέπεται σε μια αλυσιδωτή έκρηξη αποκαλύψεων.
Γιατί το έργο παραμένει επίκαιρο; (Στοιχεία Έρευνας)
Ο Λαϊκός Είρωνας: Ο Διαλεγμένος χρησιμοποιεί τη γλώσσα του δρόμου και του περιθωρίου για να στήσει μια «παγίδα» στον θεατή. Μέσα από το σκληρό χιούμορ, ξεγυμνώνει τις ενοχές και τις ψευδαισθήσεις της μεταπολεμικής Ελλάδας, που προσπαθούσε να πατήσει στα πόδια της πάνω σε ερείπια.
Η Σκηνοθετική Ματιά: Ο Χρήστος Τριπόδης εστιάζει στην «ανθρωπογεωγραφία» των ηρώων. Δεν βλέπουμε απλούς χαρακτήρες, αλλά σύμβολα μιας κοινωνίας που παλεύει να κρατηθεί από το «φαίνεσθαι», ενώ το «είναι» της καταρρέει.
Η Αισθητική της Εποχής: Τα σκηνικά και τα κοστούμια της Μαρίας Φιλίππου, σε συνδυασμό με τους υποβλητικούς φωτισμούς της Μελίνας Μάσχα, ανασύρουν τη νοσταλγία αλλά και την τραχύτητα της δεκαετίας του ’50.

Πληροφορίες Κοινού:
Χώρος: Θέατρο ΦΙΛΙΠ (Κυψέλη)
Έναρξη: Από 31 Ιανουαρίου
Παραστάσεις: Σάββατο στις 21:15 & Κυριακή στις 20:15
Διάρκεια: 100 λεπτά (με διάλειμμα)
Καταλληλόλητα: Άνω των 12 ετών
“Μια παράσταση-καθρέφτης, όπου το γέλιο παγώνει στα χείλη καθώς η αλήθεια των ηρώων γίνεται δική μας αλήθεια.”