Το κέντρο της Αθήνας μετατράπηκε σήμερα σε ένα απέραντο “χωράφι”, καθώς πραγματοποιήθηκε η απόβαση των αγροτών στην πλατεία Συντάγματος.
Η κινητοποίηση, που είχε έντονο συμβολικό και οικονομικό βάρος, προκάλεσε κυκλοφοριακό έμφραγμα στην πρωτεύουσα αλλά και συγκίνηση στους παρευρισκόμενους.
-
Το Βαρύ Τίμημα του “Αγώνα”: 50.000 Ευρώ για τη Μεταφορά
Η κάθοδος στην Αθήνα δεν ήταν μόνο κουραστική, αλλά και εξαιρετικά δαπανηρή. Σύμφωνα με τον αγροτοσυνδικαλιστή Σωκράτη Αλειφτήρα, η οργάνωση της επιχείρησης “Σύνταγμα” κόστισε ακριβά:
Το κόστος ανά πλατφόρμα: Κάθε ειδική πλατφόρμα που μετέφερε τρία τρακτέρ κόστισε 1.500 ευρώ.
Συνολικό κόστος: Με περίπου 100 τρακτέρ να καταφθάνουν, χρειάστηκαν 33 πλατφόρμες, ανεβάζοντας το κόστος μεταφοράς κοντά στις 50.000 ευρώ.
Ποιος πλήρωσε: Τα χρήματα αυτά συγκεντρώθηκαν από το υστέρημα των ίδιων των αγροτών και τη στήριξη τοπικών χορηγών που πιστεύουν στον σκοπό τους.

-
Το Χρονικό της “Απόβασης” και η Υγειονομική Προστασία
Τα τρακτέρ ξεκίνησαν νωρίς το πρωί, συγκεντρώθηκαν στις Αφίδνες και υπό τη συνοδεία της Τροχαίας διέσχισαν τον Κηφισό και τη Λεωφόρο Αθηνών.
Λόγω της έξαρσης της ευλογιάς των αιγοπροβάτων, οι Αρχές προχώρησαν σε σχολαστική απολύμανση όλων των αγροτικών οχημάτων πριν αυτά εισέλθουν στο κέντρο της πόλης, ώστε να αποφευχθεί οποιαδήποτε μεταφορά του ιού στην Αττική.
-
“Κόλαση” στους Δρόμους
Όπως ήταν αναμενόμενο, η κυκλοφορία στην Αθήνα δοκιμάστηκε σκληρά.
Οι καθυστερήσεις ξεπέρασαν τα 30 λεπτά στις βασικές αρτηρίες:
Στο “κόκκινο”: Κηφισός, Λεωφόρος Αθηνών, Αττική Οδός (ρεύμα προς Ελευσίνα) και Ποσειδώνος.
Στο κέντρο: Η πρόσβαση στο Σύνταγμα αποκλείστηκε πλήρως, ενώ δρόμοι όπως η Αχιλλέως και η Αγίου Κωνσταντίνου ανοιγόκλειναν σταδιακά μετά τη διέλευση των κομβόι.

-
Γιατί διαδηλώνουν; Τα αιτήματα και η “Ραχοκοκκαλιά”
Οι αγρότες δηλώνουν ότι οι δεσμεύσεις που έλαβαν από τον Πρωθυπουργό στις 19 Ιανουαρίου παραμένουν “στα χαρτιά”.
Βιωσιμότητα: Ζητούν μέτρα που θα κάνουν τον πρωτογενή τομέα ανταγωνιστικό, τονίζοντας ότι χωρίς αγρότες δεν υπάρχει βιώσιμη κοινωνία.
Η “Υπενθύμιση”: Ο κ. Αλειφτήρας κάλεσε τον Κυριάκο Μητσοτάκη να τηρήσει τις υποσχέσεις που έδωσε πριν από επτά χρόνια, όταν χαρακτήριζε τον πρωτογενή τομέα «ραχοκοκκαλιά της ελληνικής οικονομίας».
-
Η Υποδοχή στο Σύνταγμα
Η άφιξη των πρώτων τρακτέρ στις 16:30 συνοδεύτηκε από χειροκροτήματα και καπνογόνα.
Στο πλευρό των αγροτών βρέθηκαν η ΑΔΕΔΥ, φοιτητικοί σύλλογοι και απλοί πολίτες, μετατρέποντας το συλλαλητήριο σε μια ευρύτερη κοινωνική διαμαρτυρία.
Η σημερινή κινητοποίηση απέδειξε ότι οι αγρότες είναι αποφασισμένοι να επενδύσουν χρόνο και χρήμα για να ακουστούν. Το ερώτημα τώρα μεταφέρεται στο Μέγαρο Μαξίμου για το αν θα υπάρξουν νέες, πιο απτές πρωτοβουλίες.
Ακολουθούν τα 5 βασικά σημεία που αποτελούν την “κόκκινη γραμμή” τους:
-
Το “Αγκάθι” του Αγροτικού Πετρελαίου
Οι αγρότες ζητούν θεσμοθέτηση μόνιμης επιστροφής του Ειδικού Φόρου Κατανάλωσης (ΕΦΚ) στο πετρέλαιο.
Τι ισχύει: Η κυβέρνηση έχει ανακοινώσει επιστροφές κατά περίπτωση (ad hoc).
Τι ζητούν: Θέλουν “αφορολόγητο πετρέλαιο στην αντλία”, όπως ακριβώς ισχύει για τους εφοπλιστές, ώστε να μειωθεί άμεσα το κόστος κίνησης των τρακτέρ και των μηχανημάτων.
-
Ηλεκτρικό Ρεύμα και “Αγροτικό Τιμολόγιο”
Παρά τις ρυθμίσεις για το πρόγραμμα “Γαία”, οι αγρότες ζητούν πλαφόν στην τιμή της κιλοβατώρας.
Στόχος: Η τιμή του αγροτικού ρεύματος να μην ξεπερνά τα 7 λεπτά ανά κιλοβατώρα. Με τις τρέχουσες τιμές, το κόστος για το πότισμα των καλλιεργειών καθιστά πολλά προϊόντα (όπως το βαμβάκι ή το καλαμπόκι) μη βιώσιμα.

-
Κόστος Εφοδίων (Λιπάσματα & Ζωοτροφές)
Έρευνες δείχνουν ότι οι τιμές στα λιπάσματα και τις ζωοτροφές έχουν αυξηθεί κατά 30% έως 50% τα τελευταία δύο χρόνια λόγω της ενεργειακής κρίσης και των διεθνών αναταράξεων.
Αίτημα: Μείωση του ΦΠΑ στα αγροτικά εφόδια και τα ζωοτεχνικά εφόδια, καθώς και έλεγχος στις πολυεθνικές εταιρείες για να παταχθεί η αισχροκέρδεια.
-
Αποζημιώσεις από τον ΕΛΓΑ
Οι αγρότες ζητούν αλλαγή του κανονισμού του ΕΛΓΑ (Οργανισμός Ελληνικών Γεωργικών Ασφαλίσεων).
Τι ζητούν: Να ασφαλίζει και να αποζημιώνει στο 100% της ζημιάς για όλα τα φυσικά φαινόμενα και τις νόσους, χωρίς τις καθυστερήσεις που συχνά φτάνουν τον ένα χρόνο.
-
Η Νέα ΚΑΠ (Κοινή Αγροτική Πολιτική)
Η νέα ευρωπαϊκή πολιτική είναι πιο “πράσινη”, αλλά και πιο περίπλοκη.
Το πρόβλημα: Πολλές ενισχύσεις κόπηκαν ή απαιτούν πολύ ακριβές γραφειοκρατικές διαδικασίες (οικολογικά σχήματα).
Αίτημα: Επαναδιαπραγμάτευση των όρων της ΚΑΠ ώστε τα χρήματα να φτάνουν απευθείας στον παραγωγό χωρίς να “χάνονται” σε μεσάζοντες και συμβούλους.
Η “Ψαλίδα” από το Χωράφι στο Ράφι
Ένα στοιχείο που τονίζουν συχνά στις ομιλίες τους είναι η διαφορά τιμής. Για παράδειγμα, ενώ ο παραγωγός μπορεί να πουλάει το λεμόνι ή την πατάτα για 0,30€, ο καταναλωτής στο σούπερ μάρκετ το αγοράζει 1,50€.
Ζητούν, λοιπόν, μέτρα για να περιοριστεί αυτή η “ψαλίδα” που επιβαρύνει και τους ίδιους και τους πολίτες.
Η “ψαλίδα” ανάμεσα στην τιμή που εισπράττει ο αγρότης και την τιμή που πληρώνουμε εμείς στο σούπερ μάρκετ είναι το βασικό επιχείρημα των κινητοποιήσεων.
Σύμφωνα με στοιχεία από την αγορά και τις ενώσεις αγροτικών συλλόγων, η διαφορά αυτή συχνά ξεπερνά το 300%.

Γιατί συμβαίνει αυτό;
Οι αγρότες υποστηρίζουν ότι αυτή η τεράστια απόκλιση οφείλεται σε τρεις παράγοντες:
Οι Μεσάζοντες: Το προϊόν περνά από πολλούς σταθμούς (έμποροι, συσκευαστήρια, μεταφορείς, χονδρέμποροι) πριν φτάσει στο κατάστημα, με τον καθένα να προσθέτει το δικό του περιθώριο κέρδους.
Το Ενεργειακό Κόστος: Τα μεταφορικά και η ψύξη (για ευπαθή προϊόντα) έχουν ακριβύνει κατακόρυφα, επιβαρύνοντας την τελική τιμή.
Η Αισχροκέρδεια: Καταγγέλλουν ότι κάποιες μεγάλες αλυσίδες ή μεσάζοντες εκμεταλλεύονται τις ελλείψεις ή τις διεθνείς κρίσεις για να αυξήσουν τα κέρδη τους, την ώρα που ο παραγωγός πιέζεται να πουλήσει φθηνά.
Η “Παγίδα” των Ελληνοποιήσεων
Ένα ακόμη στοιχείο που ερευνάται έντονα είναι οι παράνομες ελληνοποιήσεις. Εισάγονται προϊόντα από τρίτες χώρες (με πολύ χαμηλότερο κόστος παραγωγής και λιγότερους ελέγχους) και πωλούνται ως ελληνικά. Αυτό “χτυπάει” την τιμή του Έλληνα παραγωγού, ενώ ο καταναλωτής νομίζει ότι στηρίζει την εγχώρια οικονομία.
Οι αγρότες στο Σύνταγμα ζητούν ουσιαστικά τη δημιουργία ενός μηχανισμού που θα ελέγχει αυτές τις αποκλίσεις, ώστε να επιβιώσουν οι ίδιοι και να μην “αιμορραγεί” ο καταναλωτής.