Η 6η Σύνοδος του Ανώτατου Συμβουλίου Συνεργασίας (ΑΣΣ) στην Άγκυρα πραγματοποιείται σε μια κρίσιμη καμπή, όπου η διπλωματία των «ήρεμων νερών» έρχεται αντιμέτωπη με τη σκληρή πραγματικότητα της «Γαλάζιας Πατρίδας».
Το Ελληνικό Στρατηγικό Πλάνο: Ρεαλισμός και «Θετική Ατζέντα»
Η Αθήνα προσέρχεται στη συνάντηση με στόχο τη διατήρηση των ανοιχτών διαύλων επικοινωνίας, εστιάζοντας σε τομείς χαμηλής πολιτικής πίεσης που μπορούν να αποφέρουν άμεσα οφέλη:
Οικονομικός Διπλασιασμός: Ο στόχος για εμπορικές συναλλαγές ύψους 10 δισ. δολαρίων αποτελεί το «δόλωμα» για τη διατήρηση της ηρεμίας.
Διαχείριση Ροών: Ενίσχυση της συνεργασίας στο Μεταναστευτικό και την Πολιτική Προστασία (π.χ. αντιμετώπιση φυσικών καταστροφών).
Η «Κόκκινη Γραμμή» της ΑΟΖ: Παρόλο που η οριοθέτηση των θαλασσίων ζωνών δεν είναι στην ατζέντα, η ελληνική πλευρά (διά της εκπροσώπου Λάνας Ζωχιού) διαμηνύει ότι δεν δέχεται συζήτηση εκτός Διεθνούς Δικαίου.
Η Τουρκική Τακτική: Το «Παιχνίδι» του Διχασμού
Η Άγκυρα φαίνεται να εφαρμόζει μια στρατηγική «καλού και κακού αστυνομικού», στοχοποιώντας μέλη της ελληνικής κυβέρνησης:
Η επίθεση Φιντάν στον Δένδια: Ο Τούρκος ΥΠΕΞ επιχείρησε να εμφανίσει τον Έλληνα Υπουργό Άμυνας ως «εμπόδιο» στην προσέγγιση, προσπαθώντας να δημιουργήσει τεχνητές ρωγμές στο εσωτερικό της ελληνικής κυβέρνησης.
Η «Πολιτική Επιβίωσης» κατά τη Hürriyet: Τα τουρκικά ΜΜΕ υποβαθμίζουν τις προθέσεις του Κυριάκου Μητσοτάκη, παρουσιάζοντάς τον ως έναν ηγέτη που απλώς «αγοράζει χρόνο» μέχρι το 2027, αποφεύγοντας τις δύσκολες αποφάσεις.
Πυρηνική Ασάφεια: Η άρνηση του Φιντάν να αποκλείσει την απόκτηση πυρηνικών όπλων προσθέτει ένα νέο επίπεδο στρατηγικής απειλής στην περιοχή.
Τα Κρίσιμα «Αγκάθια» στο Τραπέζι
Παρά το κλίμα διαλόγου, τα δομικά προβλήματα παραμένουν αναλλοίωτα:
Casus Belli: Η Τουρκία υπενθυμίζει διαρκώς την απειλή πολέμου σε περίπτωση επέκτασης των χωρικών υδάτων στα 12 ν.μ.
Επιχειρησιακή Πίεση: Η έκδοση NAVTEX αορίστου διάρκειας δείχνει ότι η Άγκυρα δεν υποχωρεί από τις διεκδικήσεις της στο πεδίο.
Κυπριακό και Τρομοκρατία: Η εμμονή στη λύση των «δύο κρατών» και οι απαιτήσεις για έκδοση στελεχών που η Τουρκία θεωρεί τρομοκράτες (FETÖ, PKK) παραμένουν ψηλά στις προτεραιότητες του Ερντογάν.
Η Σύνθεση της Ελληνικής Αποστολής (10 Υπουργοί)
Η απουσία του Νίκου Δένδια (λόγω Συνόδου ΥΠΑΜ στο ΝΑΤΟ/ΕΕ) ερμηνεύεται από την Άγκυρα ως κίνηση «κατευνασμού», ωστόσο η παρουσία έμπειρων στελεχών όπως οι Γεραπετρίτης, Χρυσοχοΐδης και Πιερρακάκης υποδηλώνει μια ατζέντα που καλύπτει από την εξωτερική πολιτική μέχρι την τεχνολογία και την ασφάλεια.
Σύνοψη Έρευνας: Η συνάντηση της 11ης Φεβρουαρίου 2026 θεωρείται περισσότερο μια άσκηση διαχείρισης κρίσεων παρά μια προσπάθεια ουσιαστικής λύσης.
Η Ελλάδα επιδιώκει το «ήσυχο καλοκαίρι», ενώ η Τουρκία προσπαθεί να εδραιώσει την ατζέντα της «Γαλάζιας Πατρίδας» χωρίς να προκαλέσει ρήξη με τη Δύση.
