Μετά την ολοκλήρωση της έκτακτης Συνόδου Κορυφής στις Βρυξέλλες, ο Κυριάκος Μητσοτάκης εμφανίστηκε συγκρατημένα αισιόδοξος για την πορεία των ευρωατλαντικών σχέσεων, τονίζοντας πως η κατάσταση παρουσιάζει σημάδια βελτίωσης.
Οι σχέσεις με τις ΗΠΑ και το ζήτημα της Γροιλανδίας
Ο Πρωθυπουργός παραδέχθηκε ότι το τελευταίο έτος υπήρξαν έντονες αναταράξεις, υπογράμμισε όμως την ανάγκη διατήρησης ενός λειτουργικού επιπέδου συνεργασίας με την Ουάσιγκτον. Η ικανοποίησή του πηγάζει κυρίως από τις πρόσφατες διαβεβαιώσεις του Αμερικανού Προέδρου ότι:
Δεν θα επιβληθούν πρόσθετοι δασμοί σε ευρωπαϊκές χώρες.
Δεν υπάρχει πρόθεση αμφισβήτησης της εδαφικής κυριαρχίας της Δανίας στη Γροιλανδία μέσω στρατιωτικής ισχύος.
«Οι καλοί λογαριασμοί κάνουν τους καλούς φίλους», σημείωσε χαρακτηριστικά, εξηγώντας ότι η Ελλάδα, ως μέλος της ΕΕ αλλά και στρατηγικός εταίρος των ΗΠΑ, επιδιώκει πάντα την επίλυση των διαφορών προς το αμοιβαίο όφελος.
Το Συμβούλιο Ειρήνης για τη Γάζα
Αναφορικά με τη Μέση Ανατολή, ο κ. Μητσοτάκης εξέφρασε επιφυλάξεις για τη συμμετοχή της Ελλάδας και άλλων ευρωπαϊκών κρατών στο Συμβούλιο Ειρήνης, λόγω του τρόπου διατύπωσης της λειτουργίας του.
Διευκρίνισε, ωστόσο, ότι η Αθήνα στήριξε τη νομιμοποίηση του Συμβουλίου (Απόφαση 2803) αποκλειστικά ως προσωρινή διοίκηση της Γάζας, με στόχο την ειρήνευση και την ανοικοδόμηση.
Ασφάλεια στην Αρκτική και «Κόκκινες Γραμμές»
Για το θέμα της Αρκτικής, ο Πρωθυπουργός το χαρακτήρισε κρίσιμο ζήτημα παγκόσμιας ασφάλειας.
Τόνισε ότι:
Πρέπει να αναχαιτιστεί η επιρροή της Ρωσίας και της Κίνας στην περιοχή.
Η εδαφική ακεραιότητα της Γροιλανδίας είναι αδιαπραγμάτευτη.
Η συνεργασία εντός του ΝΑΤΟ και η διμερής συμφωνία ΗΠΑ-Δανίας αποτελούν το σωστό πλαίσιο για την προστασία της περιοχής.
Στρατηγική αυτονομία «Η αξία της ισχύος»
Κλείνοντας, ο Κυριάκος Μητσοτάκης έδωσε έμφαση στην ανάγκη της Ευρώπης να επενδύσει στη δική της στρατηγική αυτονομία και ανταγωνιστικότητα.
«Πρέπει να περάσουμε από την ισχύ των αξιών μας στην αξία της ισχύος μας», δήλωσε, επισημαίνοντας ότι μια ισχυρότερη Ευρώπη έχει και πιο βαρύνουσα γνώμη στις διεθνείς εξελίξεις.