Αν η ελληνική οικονομία ήταν ζώο, δεν θα ήταν γάιδαρος (εμείς είμαστε φιλότιμοι), θα ήταν σίγουρα ένα σπάνιο είδος χαμαιλέοντα. Στο εξωτερικό δείχνουμε «Ευρώπη» στις τιμές των προϊόντων μας , αλλά στο εσωτερικό γινόμαστε «Βαλκάνια» στους μισθούς.
Η Eurostat μας πέταξε τα νούμερα στη μούρη και πιστέψτε με, η αλήθεια πονάει περισσότερο από κλωτσιά στην καλάμια.
Πρωταθλητές στην… προτελευταία θέση!
Είμαστε επισήμως οι «προτελευταίοι» της Ευρώπης. Ο μέσος ετήσιος μισθός στην Ελλάδα είναι 18.000€, όταν ο Ευρωπαίος γείτονάς μας παίρνει 39.800€. Δηλαδή, ο Γερμανός ή ο Γάλλος βγάζουν σε έξι μήνες όσα βγάζει ο Έλληνας σε έναν χρόνο, αλλά στο σούπερ μάρκετ πληρώνουμε περίπου την ίδια τιμή στο γάλα.
Το 2009 ήμασταν στο 82% του ευρωπαϊκού μέσου όρου. Σήμερα, το 2026, έχουμε πέσει τόσο χαμηλά που αν σκύψουμε κι άλλο θα βρούμε πετρέλαιο. Ο μισός πληθυσμός ζει με λιγότερα από 800€ καθαρά, αλλά καλείται να επιβιώσει σε μια χώρα που το λάδι κοστίζει όσο το Chanel No. 5.
Το «Μαγικό» της Ελλάδας: Μισθοί Σόφιας, Τιμές Κοπεγχάγης
Εδώ συμβαίνει το εξής παγκόσμιο φαινόμενο:
Στη Δανία είναι ακριβά; Ναι, αλλά έχουν μισθούς που δεν χωράνε στο πορτοφόλι.
Στη Βουλγαρία είναι χαμηλοί οι μισθοί; Ναι, αλλά τουλάχιστον δεν πληρώνεις το τυρί σαν να είναι ημιπολύτιμος λίθος.
Στην Ελλάδα: Έχουμε το «προνομιακό» πακέτο. Παίρνεις ψίχουλα και πληρώνεις χρυσάφι. Οι τιμές στα βασικά είδη αυξήθηκαν έως και 65%. Το αποτέλεσμα; Το 30% των συμπολιτών μας ζει σε υλική στέρηση. Ένας στους τρεις δεν μπορεί να φάει κρέας ή ψάρι κάθε δεύτερη μέρα. Σύντομα το κοτόπουλο θα θεωρείται «exotic food» και θα το βλέπουμε μόνο σε φωτογραφίες.
Η «Αξιοπρέπεια» στα μανταλάκια
Μας λένε για αυξήσεις στον κατώτατο μισθό (στα 880€ μεικτά από Απρίλιο). Σιγά τα ωά (που κι αυτά ακρίβυναν). Όταν η ακρίβεια τρέχει με Ferrari και ο μισθός πηγαίνει με… εμένα τον γάιδαρο, η απόσταση δεν κλείνει ποτέ.
Για να δει άσπρη μέρα ο Έλληνας, δεν θέλει μόνο «ονομαστικές» αυξήσεις για να λέμε ότι κάτι κάναμε. Θέλει πραγματικό χρήμα στην τσέπη και φρένο στην αισχροκέρδεια. Γιατί, κακά τα ψέματα, το να αμείβεσαι σαν Βαλκάνιος και να καταναλώνεις σαν Σκανδιναβός δεν είναι οικονομία, είναι «Survivor» χωρίς κάμερες.
Το συμπέρασμα του Γαϊδάρου: Στην Ελλάδα του 2026, αν καταφέρεις να βγάλεις τον μήνα, να πληρώσεις το νοίκι, το ρεύμα και να φας και μια μπριζόλα, δεν είσαι εργαζόμενος. Είσαι μάγος του επιπέδου Χάρι Πότερ.
Η συμβουλή μου; Μάθετε να τρώτε αέρα κοπανιστό. Είναι το μόνο προϊόν που οι τιμές του δεν έχουν συγκλίνει ακόμα με τον μέσο όρο της Ε.Ε. (Αν και με τους φόρους που έχουμε, ποτέ δεν ξέρεις…)
