Παραδοσιακά, ο παγετός του χειμώνα διέκοπτε τον βιολογικό κύκλο των κουνουπιών.
Σήμερα, αυτό έχει ανατραπεί:
Ήπιοι Χειμώνες: Αν η θερμοκρασία δεν πέσει κάτω από τους 5°C για παρατεταμένο διάστημα, τα κουνούπια επιβιώνουν.
Αττική: Ακόμη και σε περιόδους χιονοπτώσεων, οι παγίδες των ειδικών συλλέγουν ακμαία κουνούπια, καθώς βρίσκουν καταφύγιο σε «μικροκλίματα» (όπως τα θερμαινόμενα σπίτια μας).
Δωδεκάμηνη Δραστηριότητα: Στη Μεσόγειο οδεύουμε πλέον προς μια πραγματικότητα όπου τα κουνούπια θα είναι ενεργά 365 ημέρες τον χρόνο.
Η Προσαρμογή των Ιών
Το πιο ανησυχητικό εύρημα των ερευνητών είναι ότι δεν προσαρμόζονται μόνο τα έντομα, αλλά και οι ιοί. Ο ιός του Δυτικού Νείλου έχει ανιχνευθεί σε κουνούπια ακόμα και τον Ιανουάριο ή τον Φεβρουάριο. Αυτό σημαίνει ότι η μετάδοση στον άνθρωπο μπορεί πλέον να ξεκινά πολύ νωρίτερα από το αναμενόμενο (Ιούλιο-Αύγουστο).
Οικονομικές και κοινωνικές επιπτώσεις
Κόστος για τα νοικοκυριά: Οι πολίτες αναγκάζονται να δαπανούν περισσότερα χρήματα για αντικουνουπικά μέσα για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα.
Πίεση στους Δήμους: Τα προγράμματα ψεκασμών, που κάποτε σταματούσαν τον Οκτώβριο, πρέπει τώρα να επεκταθούν ή να γίνονται έκτακτες εφαρμογές και τον χειμώνα.
Αιμοδοσία: Η παρουσία του ιού του Δυτικού Νείλου καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους δημιουργεί «πονοκέφαλο» στον έλεγχο των μεταγγίσεων αίματος.
Ο δρ Μιχαηλάκης τονίζει ότι η αντιμετώπιση απαιτεί μια ισχυρή αλυσίδα συνεργασίας:
Το Κράτος: Αυστηροί έλεγχοι σε αεροπλάνα (απολύμανση πριν την αποβίβαση) για να μην εισαχθούν νέα είδη όπως το Aedes aegypti.
Η Αυτοδιοίκηση: Συνεχής παρακολούθηση και ψεκασμοί σε φρεάτια και στάσιμα νερά, ακόμα και τον χειμώνα.
Ο Πολίτης: Εκπαίδευση «πόρτα-πόρτα». Πρέπει να εξαφανίσουμε κάθε εστία στάσιμου νερού (γλάστρες, σκουπίδια) από τις αυλές και τα μπαλκόνια μας, καθώς τα κουνούπια δεν αναγνωρίζουν σύνορα ιδιοκτησίας.
