Όμως, η φυγή δεν είναι «εκδίκηση» ή «αχαριστία»· είναι μια συμπεριφορά που πηγάζει από ένστικτα, ανάγκες ή φόβους. Η κατανόηση του γιατί φεύγει είναι το κλειδί για να τον κρατήσετε ασφαλή.
Γιατί οι σκύλοι γίνονται… “Χουντίνι”;
Οι λόγοι χωρίζονται σε τρεις κύριες κατηγορίες:
Η Αναζήτηση ερεθισμάτων (Πλήξη): Ένας σκύλος που μένει μόνος στην αυλή χωρίς απασχόληση θα αναζητήσει περιπέτεια. Η αυλή, όσο μεγάλη κι αν είναι, γίνεται γρήγορα “βαρετή” αν δεν υπάρχει διάδραση.
Βιολογικά ένστικτα: Τα αστείρωτα ζώα (ειδικά οι αρσενικοί) μπορούν να μυρίσουν μια θηλυκιά σε οίστρο από χιλιόμετρα μακριά, ενεργοποιώντας μια ασταμάτητη ορμή για ζευγάρωμα.
Φόβος και πανικός: Ένας ξαφνικός θόρυβος (κεραυνός, πυροτέχνημα) μπορεί να θέσει τον σκύλο σε κατάσταση “μάχης ή φυγής” (fight or flight), κάνοντάς τον να πηδήξει φράχτες που υπό άλλες συνθήκες δεν θα πλησίαζε.
Η ψυχολογική διάσταση: Άγχος αποχωρισμού και γνωστική Λειτουργία
Σύμφωνα με την κορυφαία συμπεριφορίστρια Patricia McConnell, η φυγή συχνά δεν είναι επιθυμία για ελευθερία, αλλά πανικός αποχωρισμού. Ο σκύλος δεν προσπαθεί να πάει “κάπου”, αλλά να βρει “κάποιον” (τον κηδεμόνα του).
Σημάδια άγχους: Καταστροφή της πόρτας ή του φράχτη αμέσως μόλις φύγετε, συνεχές γάβγισμα ή σκάψιμο στις εξόδους.
Τρίτη ηλικία: Στους ηλικιωμένους σκύλους, η φυγή μπορεί να οφείλεται σε Σύνδρομο Γνωστικής Δυσλειτουργίας (παρόμοιο με το Αλτσχάιμερ), όπου ο σκύλος μπερδεύεται και απλώς αρχίζει να περπατά χωρίς προορισμό, ξεχνώντας πώς να γυρίσει.
Φυλές με “εξερευνητικό DNA”
Υπάρχουν φυλές που η περιπλάνηση είναι στο αίμα τους. Τα Siberian Huskies και τα Alaskan Malamutes έχουν εκτραφεί για να καλύπτουν τεράστιες αποστάσεις. Τα Beagles και τα Pointers ακολουθούν τη μύτη τους τυφλά, ενώ τα Jack Russell Terriers είναι ειδικοί στο να σκάβουν κάτω από φράχτες.
Τι να κάνετε όταν επιστρέψει ο “άσωτος”
Η πιο κρίσιμη στιγμή είναι η επανένωση. Αν μαλώσετε τον σκύλο όταν γυρίσει, το μόνο που θα καταλάβει είναι ότι η επιστροφή σε εσάς οδηγεί σε τιμωρία. Αυτό θα τον κάνει να διστάσει να γυρίσει την επόμενη φορά.
Η σωστή αντίδραση: Υποδεχτείτε τον με ανακούφιση και ηρεμία. Επιβραβεύστε την επιστροφή του και στη συνέχεια αναλύστε τι έφταιξε (π.χ. μια τρύπα στον φράχτη) για να το διορθώσετε.
Ένας ευτυχισμένος σκύλος είναι ένας κουρασμένος (πνευματικά και σωματικά) σκύλος. Η αυλή πρέπει να είναι ο παιχνιδότοπός του, όχι η φυλακή του.
