Το επερχόμενο συνέδριο του ΠΑΣΟΚ – Κινήματος Αλλαγής δεν αποτελεί μια απλή επανάληψη κομματικών διαδικασιών, αλλά μια υπαρξιακή πολιτική δοκιμασία.
Σε μια περίοδο που το πολιτικό σκηνικό χαρακτηρίζεται από τη φθορά της κυβέρνησης και την αναδιάταξη στον χώρο της Κεντροαριστεράς, το ΠΑΣΟΚ καλείται να αποδείξει αν μπορεί να αποτελέσει τον κύριο πόλο της αντιπολίτευσης.
- Η στρατηγική της ηγετικής σταθερότητας
Ο Νίκος Ανδρουλάκης προσέρχεται στο συνέδριο έχοντας επιτύχει έναν σημαντικό βαθμό εσωκομματικού ελέγχου. Η στρατηγική του βασίζεται στην «θεσμική σοβαρότητα» και την αποφυγή πρόωρων συγκρούσεων.
Η ηγεσία ελέγχει τους κομματικούς συσχετισμούς στη βάση και στα όργανα, γεγονός που καθιστά μια άμεση αμφισβήτηση εξαιρετικά δύσκολη.
Ο Ανδρουλάκης επενδύει στο επιχείρημα ότι η αλλαγή ηγεσίας αυτή τη στιγμή θα προκαλούσε εσωστρέφεια, τη στιγμή που το κόμμα παρουσιάζει δημοσκοπική άνοδο.
-
Οι «Σκιώδεις» πόλοι και η στάση των δελφίνων
Παρόλο που δεν καταγράφεται οργανωμένο μέτωπο ανατροπής, το παρασκήνιο παραμένει έντονο.
Παύλος Γερουλάνος και Άννα Διαμαντοπούλου: Αντιπροσωπεύουν δύο διαφορετικές, αλλά ισχυρές τάσεις. Ο κ. Γερουλάνος εστιάζει στην «αναγέννηση της βάσης» και την οικονομική ατζέντα, ενώ η κα Διαμαντοπούλου φέρει το βάρος του «μεταρρυθμιστικού κέντρου». Η στάση αναμονής που τηρούν δεν είναι δείκτης αδυναμίας, αλλά στρατηγική επιλογή να παρέμβουν όταν οι συνθήκες ωριμάσουν.
Ο Παράγοντας Χάρης Δούκας: Ο Δήμαρχος Αθηναίων εκπροσωπεί μια τάση που ζητά «άλματα» και όχι απλά βήματα. Η ρητορική του για ένα ΠΑΣΟΚ πιο ανοιχτό στην κοινωνία και στις συνεργασίες με την ευρύτερη αριστερά, αποτελεί μια διαρκή πίεση για την ηγετική ομάδα.
-
Το Γρίφος της Κεντροαριστεράς « Συνεργασία ή Αυτονομία;»
Το συνέδριο θα κληθεί να δώσει απάντηση στο πιο καυτό ερώτημα:
Με ποιους θα κυβερνήσει το ΠΑΣΟΚ;
Η Γραμμή της Αυτονομίας: Η ηγεσία επιμένει ότι το ΠΑΣΟΚ πρέπει να μεγαλώσει μόνο του για να επιβάλλει τους δικούς του όρους.
Στελέχη της βάσης και της νεολαίας βλέπουν με ενδιαφέρον τις διεργασίες για ένα «κοινό προοδευτικό μέτωπο» που θα περιλαμβάνει δυνάμεις από τον χώρο της οικολογίας και της αριστεράς, φοβούμενοι ότι η στασιμότητα μπορεί να οδηγήσει σε στρατηγικό εγκλωβισμό.
-
Η Έρευνα: Ποιοι είναι οι τρεις πυλώνες του Ανδρουλάκη;
Η ανάλυση των κινήσεων της Χαριλάου Τρικούπη δείχνει ότι ο Πρόεδρος ποντάρει σε τρία σημεία-κλειδιά:
Οργανωτική πειθαρχία: Διασφάλιση ότι οι αποφάσεις του συνεδρίου θα είναι ομόφωνες ή με συντριπτική πλειοψηφία.
Πολιτική καθαρότητα: Σαφείς θέσεις σε ζητήματα όπως η Παιδεία (μη κρατικά πανεπιστήμια) και η Υγεία, ώστε να χτιστεί ένα προφίλ «υπεύθυνης αντιπολίτευσης».
Στόχευση στα παραδοσιακά στρώματα (αγρότες, μικρομεσαίες επιχειρήσεις) που απογοητεύονται από τις κυβερνητικές πολιτικές.
Το τελικό συμπέρασμα
Το πραγματικό διακύβευμα του συνεδρίου δεν είναι η εκλογή προσώπων, αλλά η πολιτική ταυτότητα. Αν το ΠΑΣΟΚ βγει από το συνέδριο ως ένα κόμμα που απλώς «διαχειρίζεται τα ποσοστά του», κινδυνεύει με στασιμότητα. Αν όμως καταφέρει να παρουσιάσει ένα πειστικό, εναλλακτικό κυβερνητικό σχέδιο, τότε το συνέδριο θα καταγραφεί ως η αφετηρία για την επιστροφή του στον πρωταγωνιστικό ρόλο της χώρας.
Η επόμενη μέρα θα δείξει αν η ενότητα που θα αποτυπωθεί στην αίθουσα είναι ουσιαστική ή απλώς μια «εύθραυστη ανακωχή» μέχρι την επόμενη εκλογική αναμέτρηση.
