Μέσω της πλατφόρμας Truth Social, ο Ντόναλντ Τραμπ εξαπέλυσε εκ νέου βέλη κατά των Ευρωπαίων συμμάχων, υιοθετώντας μια ιδιαίτερα επικριτική στάση «Αν δεν ήμουν εγώ, η Ρωσία θα είχε καταλάβει όλη την Ουκρανία»
Ο Αμερικανός Πρόεδρος υποστήριξε πως η δική του στάση ήταν ο καθοριστικός παράγοντας που εμπόδισε τη Ρωσία από το να κατακτήσει ολόκληρη την ουκρανική επικράτεια. Εξέφρασε ανοιχτά τις επιφυλάξεις του για την αξιοπιστία του ΝΑΤΟ, δηλώνοντας πως αμφιβάλλει αν οι σύμμαχοι θα προσέφεραν ουσιαστική στήριξη στις ΗΠΑ σε μια στιγμή πραγματικής κρίσης.
Ο Τράμπ πήρε την πατρότητα της αύξησης των στρατιωτικών δαπανών των ευρωπαϊκών κρατών, ισχυριζόμενος πως με δικές του πιέσεις το ποσοστό συνεισφοράς ανέβηκε από το 2% στο 5% του ΑΕΠ. Αναφέρθηκε στις ειρηνευτικές πρωτοβουλίες που θεωρεί ότι ολοκλήρωσε τερματίζοντας πολέμους, ενώ δεν παρέλειψε να σχολιάσει καυστικά τη Νορβηγία για τη μη βράβευσή του με το Νόμπελ Ειρήνης, χαρακτηρίζοντας τη στάση της «παράλογη».
Η τοποθέτηση αυτή του Τραμπ αναδεικνύει την πάγια «συναλλακτική» του αντίληψη για την εξωτερική πολιτική. Συνδέοντας την ασφάλεια της Ευρώπης άμεσα με τις οικονομικές συνεισφορές των κρατών-μελών, επιχειρεί να εμφανιστεί ως ο ηγέτης που επιβάλλει την τάξη και απαιτεί τον σεβασμό των συμμάχων. Παράλληλα, η ρητορική του για την Ουκρανία και το Νόμπελ στοχεύει στην ενίσχυση του προφίλ του ως «ισχυρού ειρηνοποιού» ενόψει του πολιτικού ανταγωνισμού στο εσωτερικό των ΗΠΑ.
Σας παραθέτουμε την ανάρτηση στην πλατφόρμα Truth Social, του Ντόναλντ Τράμπ:
«Για όσους λατρεύουν το ΝΑΤΟ, ας θυμηθούν: οι περισσότερες χώρες δεν συνεισέφεραν όσα όφειλαν μέχρι που ανέλαβα εγώ. Οι ΗΠΑ πλήρωναν για όλους, κάτι που ήταν ανόητο. Κατάφερα να τους πείσω να ανεβάσουν τις δαπάνες στο 5% του ΑΕΠ και τώρα πληρώνουν κανονικά.
Πολλοί θεωρούσαν πως αυτό δεν θα γινόταν ποτέ, αλλά το πέτυχα χάρη στις σχέσεις μου μαζί τους. Αν δεν ήμουν εγώ, η Ρωσία θα είχε καταπιεί ολόκληρη την Ουκρανία τώρα. Επίσης, μην ξεχνάτε ότι σταμάτησα 8 πολέμους. Η Νορβηγία έκανε λάθος που δεν μου έδωσε το Νόμπελ, αλλά δεν πειράζει, γιατί το έργο μου έσωσε εκατομμύρια ζωές. Χωρίς τις ΗΠΑ, η Ρωσία και η Κίνα δεν υπολογίζουν το ΝΑΤΟ. Προσωπικά, αμφιβάλλω αν η Συμμαχία θα μας βοηθούσε αν ποτέ βρισκόμασταν σε πραγματικό κίνδυνο. Ευτυχώς που αναδιοργάνωσα τον στρατό μας και συνεχίζω να το κάνω. Εμείς θα στηρίζουμε το ΝΑΤΟ, ακόμα κι αν εκείνο δεν μας το ανταποδώσει. Οι εχθροί μας φοβούνται μόνο τις ΗΠΑ που εγώ έχτισα. ΚΑΝΤΕ ΤΗΝ ΑΜΕΡΙΚΗ ΜΕΓΑΛΗ ΞΑΝΑ!»
Ας δούμε τα βασικά σημεία αναλυτικά:
- Η «Συναλλακτική» Προσέγγιση της Συμμαχίας
Ο Τραμπ αντιμετωπίζει το ΝΑΤΟ περισσότερο ως μια επιχειρηματική συμφωνία παρά ως μια ιδεολογική συμμαχία. Η αναφορά του στην αύξηση του ποσοστού αμυντικών δαπανών στο 5% του ΑΕΠ (σημαντικά υψηλότερο από το επίσημο όριο του 2% που έχει θέσει η Συμμαχία) υπογραμμίζει την απαίτησή του για πλήρη οικονομική απεξάρτηση της Ευρώπης από τις ΗΠΑ.
- Η Αμφισβήτηση της Συλλογικής Άμυνας
Η δήλωσή του ότι «αμφιβάλλει» αν το ΝΑΤΟ θα στήριζε τις ΗΠΑ σε περίπτωση ανάγκης, χτυπά στην καρδιά του Άρθρου 5 της Συμμαχίας. Αυτή η ρητορική αποσκοπεί στο να ενισχύσει το αίσθημα του «πρώτα η Αμερική» (America First), παρουσιάζοντας τις ΗΠΑ ως έναν προστάτη που δεν λαμβάνει την ανάλογη αναγνώριση ή ασφάλεια.
- Ο Ρόλος του «Ειρηνοποιού» και η Ουκρανία
Ο ισχυρισμός ότι η Ρωσία θα είχε καταλάβει όλη την Ουκρανία χωρίς αυτόν, αποσκοπεί στο να τονίσει την προσωπική του επιρροή έναντι της θεσμικής διπλωματίας. Ταυτόχρονα, η αναφορά σε «8 πολέμους» που τερμάτισε και η πικρία για το Νόμπελ Ειρήνης, στοχεύουν στη δημιουργία μιας εικόνας ενός ηγέτη που, ενώ είναι στρατιωτικά ισχυρός, επιδιώκει την ειρήνη μέσω της αποτροπής (peace through strength).
Γεωπολιτική πίεση ή εσωτερική κατανάλωση
Γεωπολιτική Πίεση: Η ρητορική αυτή ασκεί πίεση στους Ευρωπαίους ηγέτες να αναλάβουν μεγαλύτερο κόστος για την ασφάλειά τους, ειδικά εν μέσω του συνεχιζόμενου πολέμου στην Ουκρανία.
Εσωτερική Κατανάλωση: Οι δηλώσεις αυτές απευθύνονται κυρίως στο αμερικανικό εκλογικό σώμα, προβάλλοντας τον Τραμπ ως τον μόνο που μπορεί να επιβληθεί σε δυνάμεις όπως η Ρωσία και η Κίνα.
Η αμφισβήτηση της αμοιβαιότητας της Συμμαχίας προετοιμάζει το έδαφος για μια πιθανή επαναξιολόγηση των αμερικανικών δεσμεύσεων στο εξωτερικό. Συμπερασματικά, ο Τραμπ χρησιμοποιεί μια επιθετική γλώσσα για να αναδείξει την «αδικία» που θεωρεί ότι υφίστανται οι ΗΠΑ, τοποθετώντας τον εαυτό του ως τον απαραίτητο ρυθμιστή της παγκόσμιας τάξης.
