Αν υπήρχε ένα κυβερνητικό πρόγραμμα που θα μπορούσε να ξεπεράσει σε επιτυχία το «Σπίτι μου», αυτό θα ήταν αναμφίβολα το… «Πάρκινγκ μου».
Η έλλειψη θέσεων στάθμευσης στην Ελλάδα έχει μετατραπεί από καθημερινή ταλαιπωρία σε μια ακραία επενδυτική φούσκα, με τις τιμές σε ορισμένες περιοχές της Αθήνας να ξεπερνούν ακόμη και το κοσμοπολίτικο Μονακό.
Σοκ και δέος στις τιμές «Από το Κολωνάκι στου Γκύζη»
Η εικόνα στις αγγελίες προκαλεί ίλιγγο. Στο Κολωνάκι, μια υπόγεια θέση πωλείται προς 385.000 ευρώ, ενώ μια κλειστή θέση 12 τ.μ. κοστολογείται 200.000 ευρώ, δηλαδή 16.677 €/τ.μ.! Για να έχουμε μια μέτρηση σύγκρισης, η τιμή αυτή είναι υψηλότερη από πολλές πολυτελείς θέσεις στάθμευσης στη μαρίνα του Μονακό.
Η κατάσταση δεν είναι καλύτερη στις «λαϊκές» περιοχές
Στου Γκύζη, το ενοίκιο μιας θέσης μπορεί να αγγίξει τα επίπεδα supercar στο εξωτερικό, ενώ στο Χαλάνδρι μια θέση 12 τ.μ. πωλείται πλέον 40.000 ευρώ, όσο δηλαδή μια μικρή γκαρσονιέρα στην επαρχία. Στην Κηφισιά, το Μητρώο Αξιών Μεταβιβάσεων κατέγραψε το απόλυτο ρεκόρ: θέση 18 τ.μ. πουλήθηκε για 487.361 ευρώ, τιμή που αντιστοιχεί σε νεόκτιστο τετρακάμαρο διαμέρισμα.
Το «Ελληνικό Δαιμόνιο» και η μαύρη αγορά του δρόμου
Εκεί που οι υποδομές καταρρέουν, το «δαιμόνιο» ανθίζει. Στη Βασιλίσσης Σοφίας, μια θέση 11 τ.μ. ενοικιάζεται προς 700 ευρώ τον μήνα. Στο Μαρούσι, πάνω στην Κηφισίας, η πιλοτή κοστίζει 400 ευρώ, ενώ στον Βύρωνα και το Παγκράτι οι τιμές των 250 ευρώ για υπόγειες θέσεις θεωρούνται πλέον «φυσιολογικές».
Το πιο εξοργιστικό φαινόμενο, όμως, καταγράφεται στο κέντρο της Αθήνας, όπου επιτήδειοι εισπράττουν 40 ευρώ τον μήνα για θέσεις στον… δρόμο! Χρησιμοποιούν δικά τους παλιά οχήματα για να «κρατούν» τη δημόσια θέση και τη μετακινούν μόνο όταν φτάσει ο πελάτης. Στην Κυψέλη, η απόγνωση είναι τέτοια που έχουν καταγραφεί περιστατικά κατοίκων που κοιμούνται μέσα στο διπλοπαρκαρισμένο αυτοκίνητό τους για να μην χάσουν τη θέση ή τη δουλειά τους την επόμενη μέρα.
«Θεσσαλονίκη και Επαρχία» Το πρόβλημα εξαπλώνεται αν και το χάος δεν περιορίζεται στην Αττική:
Θεσσαλονίκη: Στην Προξένου Κορομηλά οι τιμές φτάνουν τα 280 ευρώ τον μήνα, ενώ ένα νέο φαινόμενο είναι η αγορά παλιών καταστημάτων (15.000-20.000€) και η μετατροπή τους σε ιδιωτικά γκαράζ.
Ηράκλειο Κρήτης: Πρόσφατη μελέτη αποκάλυψε ότι από την πόλη λείπουν 45.696 θέσεις στάθμευσης, με τις 38.000 εξ αυτών να αφορούν τον σκληρό αστικό ιστό.
Γιατί φτάσαμε εδώ; Η ακτινογραφία της αποτυχίας και στοιχεία των συγκοινωνιολόγων είναι αποκαλυπτικά:
Έκρηξη οχημάτων: Από το 1985, ο αριθμός των αυτοκινήτων στην Ελλάδα αυξήθηκε κατά 450%, ξεπερνώντας τα 9 εκατομμύρια, ενώ οι υποδομές παρέμειναν στάσιμες.
Γερασμένες πολυκατοικίες: Το 55% των κτιρίων στη χώρα χτίστηκε πριν από το 1980, όταν η πρόβλεψη για πάρκινγκ δεν ήταν υποχρεωτική. Σήμερα, σε αυτά τα διαμέρισμα αντιστοιχεί σχεδόν ένα αυτοκίνητο ανά κάτοικο.
Κορεσμός: Στο μικρό Δακτύλιο της Αθήνας μπαίνουν καθημερινά 500.000 αυτοκίνητα, αλλά οι νόμιμες θέσεις (εντός και εκτός οδού) είναι μόλις 60.000.
Επενδυτικό «φιλέτο» ή φούσκα;
Με αποδόσεις που αγγίζουν ή και ξεπερνούν το 6%, το πάρκινγκ θεωρείται πλέον ασφαλέστερη επένδυση από το σπίτι. Δεν έχει έξοδα συντήρησης, δεν έχει κοινόχρηστα και η ζήτηση είναι εγγυημένη. Ωστόσο, για τον μέσο πολίτη, η κατοχή μιας θέσης στάθμευσης τείνει να γίνει ταξικό προνόμιο, καθώς το κόστος αγοράς ή ενοικίασης αρχίζει να ανταγωνίζεται το κόστος της ίδιας της στέγασης.
Χωρίς την κατασκευή πολυώροφων δημοτικών πάρκινγκ και την αυστηρή αστυνόμευση της παράνομης κατάληψης δημοσίου χώρου, η τιμή του «τσιμέντου για το αυτοκίνητο» θα συνεχίσει να καλπάζει, μετατρέποντας τις ελληνικές πόλεις σε απροσπέλαστες ζώνες για τους μη έχοντες.
